تنظیم‌کننده ضربان‌های دوگوشی و امواج مغزی
امواج مغزی خود را با فرکانس‌های دوگوشی قابل تنظیم دلتا، تتا، آلفا و گامای ۴۰ هرتز همگام کنید.
هدفون استریو لازم است؛ هر گوش به فرکانس خودش نیاز دارد.
زیر و بمی پایه‌ای که هر دو گوش دریافت می‌کنند. مقدار پایین‌تر هنگام خواب نرم‌تر است.
نواهای سولفژیو و صداهای محیطی روی گوشی شما
Momental بیش از ۶۰ صدای محیطی و نوای شفابخش برای شنیدن هنگام خواب ارائه می‌کند.
دریافت Momentalروش استفاده از مولد ضربان‌های دوگوشی
- 1
هدفون استریو بگذارید. ضربان‌های دوگوشی در هوا وجود ندارند؛ هر گوش باید زیر و بمی جداگانه‌ای دریافت کند. با بلندگو یا فقط یک گوشی هدفون، اثر کاملاً از بین می‌رود.
- 2
حالت دلخواه را انتخاب کنید. دلتا برای خوابیدن، تتا برای آرام گرفتن یا مراقبه، آلفا برای تمرکز آرام، بتا برای کار و گاما برای کارهای ذهنی دشوار.
- 3
شب‌ها فرکانس حامل را پایین بیاورید. حامل، زیر و بمی پایه زیر ضربان است. حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ هرتز نرم است و خوابیدن با آن آسان؛ حامل‌های بالاتر زیرترند و شما را هشیارتر نگه می‌دارند.
- 4
بلندی را فقط به‌اندازه شنیدن تنظیم کنید. ضربان یک تپش آهسته است، نه صدایی مستقل. پخش آرام کافی است؛ بلندتر کردن صدا خستگی را بیشتر می‌کند، نه اثر را.
- 5
۱۰ تا ۲۰ دقیقه به آن وقت بدهید. همگام‌سازی تدریجی است؛ دست‌کم ده دقیقه با چشم‌های بسته گوش کنید و اجازه دهید تنفستان آرام شود، به‌جای آنکه مدام بررسی کنید اثر کرده است یا نه.
ضربان‌های دوگوشی چگونه کار می‌کنند
اگر ۲۰۰ هرتز را در یک گوش و ۲۰۲ هرتز را در گوش دیگر پخش کنید، هیچ‌کدام صدای ۲ هرتزی نمی‌شنوند؛ ساقه مغز آن را دریافت می‌کند. اختلاف دو کانال را به‌شکل تپشی آهسته تفسیر می‌کند و نام این روش از همین ضربان ادراک‌شده می‌آید.
ایده همگام‌سازی این است که فعالیت عصبی به‌سوی ریتم یک محرک ثابت متمایل می‌شود. شواهد یکدست نیستند و اثرها محدودند؛ پس ضربان‌های دوگوشی را کمکی برای آرامش بدانید که در کنار زمان خواب منظم بهتر عمل می‌کند، نه درمان مستقل خواب.
اگر صرع یا اختلال تشنجی دیگری دارید از ضربان‌های دوگوشی استفاده نکنید. اگر جلسه باعث سردرد یا احساس برانگیختگی شد، متوقفش کنید.